Krowa - opracowanie Zeflika Mądrali

Krowa jest zwierzokiem domowym i ssącym, krowa mo sześć stron: jedna prawo, drugo lewo, jedna na wierchu, jedna na dole, jedna na przodku i jedna na zadku. Krowa jest całko łobciągnięto skórom wołowom, a na zadku mo łogon z puszem na końcu. Z tym puszem łodganio muchy skiż tego, coby nie powpadały do mlyka. Blank na przodku mo krowa gowa, a to na to, coby tam mogły rość rogi i coby był plac na pysk. Rogi mo krowa na to, coby mogła bość, a pysk coby miała z cym ryceć. Na spodku pod krowom wisi mlyko, kiere mo urządzenie do ciągnięcio. Jak ludzie to ciągnięcie ciągnom, to leci z niego mlyko. Mlyko robi krowa wdycki, tak że sie nigdy nie końcy. Jak łona to robi - tegochmy jeszce nie mieli.
Krowa wonio bardzo fajnie i cuć jom już z daleka, to robi fajny wiejski luft. Chłop łod krowy nazywo sie wół, kiery wyglodo tak samo jak krowa, jeno że ni mo na spodku mlyka, dlotego wół nie jest zwierzątkiem ssącym. Wół to jest tyż przezwisko. Krowa mo kożdego roku ciele. Jak łona to robi, nie wiem, bochmy sie tego jeszce nie ucyli. Ciele żywi sie ssaniem, dlotego tyż należy do zwierząt ssących. Krowa żre trowa, łoskrabiny i mlyc. Jak krowa mo dobre jedzenie, to wdycki za to robi dobre mlyko, a jak mo złe jedzenie, to robi niedobre mlyko. Jak na dworze jest gorko abo jak grzmi, to krowa robi skisłe mlyko.
Krowa je bardzo maluśko. Co raz zjadła, je potym porząd to samo, tak długo, dopóty sie nie najadła. Co łyknie, to ji sie zarozki zaś wzbijo i zaś mo pysk połny.
Więcej nie poradza.

10 lat po ślubie

Dwóch kolegów z jednej kopalni, co robiyli razem, miyszkali w jednym bloku. No, ale ten jedyn miyszkoł na parterze, a tyn drugi miyszkoł na piętrze.A oba byli jednakowo starzi w żyniaczce. Tyn dziesięć lot i tyn dziesięć lot. Tyn, co miyszkoł na parterze - dziesięć lot, ale niy było żodnych dzieci. A tyn, co miyszkoł na piętrze - tyż dziesięć lot po weselu, ale już mioł ich czworo.
No, i ta sąsiadka, co na parterze miyszkała, spotkała ta sąsiadka z piętra i sie jóm pyto:
- Suchejcie ino, sąsiadko, jak wy to robicie? Wyście sóm dziesięć lot po weselu, jo dziesięć lot po weselu - wy już mocie cworo dziecek, a jo jesce miy móm ani jednego, a tyż bych chciała coś mieć.
- Ja - pado. - Wiycie, co sąsiadko, to jo już niy wiym, to musicie sie mojiego spytać.
- No, ale wiycie, jo jest kobieta, jak jo mu to móm pedzieć?
- To przeca nic takiego! Powiydzcie mu, dyć przeca tyle lot sam miyszkómy.
No, i akurat tyn sąsiod z tego piętra szoł z roboty i ta sąsiadka go zastawióła. Pado:
- Słuchejcie ino, sąsiedzie! Wiycie, pytałach sie waszyj kobiyty, ale mi niy chce pedzieć, bo niy wiy, jak wy to robicie. Wyście sóm dziesięć lot po weselu, mocie cworo dziecek, a jo tyż jest dziesięć lot, a nic jesce niy mom.
- Ło! - pado. - To bardzo proste.
- To powiydzcie mi, co móm zrobić?
Tóż on pado:
- No, wiycie, idźcie se do drogerie, kupcie se taki fajny kawałek mydła. Kupcie se tyż taki fajny flakónik perfumów, no i kupcie szczotka ze sztylem.
- Ja, ale co jo byda z tym robióła?
- Nó! - pado. - Wiycie, jak przyidzie sobota, to sie tym mydłem fajnie wykąpiecie, bo przecaś łaziynka mocie, niy?
- Dobrze, a z tym perfumem co móm zrobić?
- Nó, z tym perfumem to sie cało natrzecie, co bydziecie fajnie pachnąć.
- Zrobia tak, jak godocie. Ale powiydzcie mi, na co mi ta szczotka z tym sztylem?
On pado:
- Nó, tym sztylem poklupiecie po suficie, to jo na dół śleza.

Gowa - Łozmyślanie filozoficzne - fragment

Dzisiok wszystko na świecie mo gowa - ludzie i gadzina, gwoździe, cukier i kapusta. Gowa kapuściano różni sie jednak bardzo łod gowy ludzkiej, a to skuli tego, że kapuściano jest pożyteczno! (...)

W szkole łodmianom gówki som: Nagówki, łomigówki i półgówki. Tych łostatnich w dzisiejszych casach, zwłoszca pośród młodzieży, jest dużo - ale to nie zawsze widać. Z inkszych rodzajów gowy, rozróżniomy jeszce gowa rodziny, kiero jest potrzebno do dowanio 
W gowa kładzie sie bez poranoście lot szkoły, najrozmaitsze pożytecne wiadomości, zaś na gowa wciero sie najrozmaitsze pomady i łoliwy, a to skiż tego, co by w gowie nie było cuć siana. (...)

Kożdy mo zadek!

Wszysko co sie kanś zaczyno, musi sie tyż kanś kończyć, czyli wszysko na tym świecie mo swój przodek i zadek. Jednak ludzie wiynkszo uwaga zwrocają dycki na przodek. I tak przeważnie fajnie je na przodku, przed chałpą, a na zadku stoją jake stare szopki i Czasym jednak je tak, że niy wiymy kaj je zadek, a kaj przodek. Bo dlo przikłodu, czy wiycie kaj przodek mo glizda, abo kudłaty pies?
Zadki przeważnie wyglądają dość śmiysznie. U zwierząt, żeby wszyscy widzieli kaj je zadek, prziłonaczony je tam łogon. Możno yno elefant wyglądo jakby mioł dwa zadki. Ale trza wiedzieć, że tyn ciynki to je łogon, ale po drugij stronie to rube to trąba - c Ludzie na zadku niy mają łogona i bestoż niy wiymy dokładnie kaj tyn zadek momy. No spróbujcie pokozać dokładnie szpica swoigo zadku?

Złoto Rybka czyli bojka o przepadzitych ludziach

Jedyn chop był fest rybiorz. Niy było tydnia, coby niy pojechoł ryb nachytać kanś nad rzyka abo jako krzikopa. Jedyn roz chyciyła mu sie na hoczyk złoto rybka, kero padała mu ludzkim głosym:
- Bydźcie tak dobrzi chopeczku a wypuście mie nazod do wody, a jo spełnia wasze trzi życzynia!
Rybiorz niczego niy potrzebowoł, wciepnął rybka do wody i poszoł do dom wszystko pedzieć swoij babie.
- iTy pieroński gupieloku! - ryczała na niego baba, że w cołkij wsi było słychać. To jo tu cołki dziyń myja, piera, warza, prasuja, z dzieckami sie nerwuja, w zogrodce kopia..... A co ty w chałpie robisz? Zlewozmywak kapie, dźwiyrza krzipiom bo ich niy mo Chop niy chcioł sie z babą wadzić yno wrazioł czopka na łeb, poszoł nad rzyka i woło:
- Złota rybko! Złota rybko! Bydź tak dobro i dej moij babie nowy ekspres do kawy!
- Dobra - bulkła z głymbiny ryba - już tyn ekspres czeko na ciebie w doma!
Maści zadowolony chop do dom, a tam baba na niego z pyskiym:
- iTy sie już chopie ani na wicach niy znosz. To jo ci tak yno dlo przykładu pedziała, żeby sie ekspres przidoł.... Leć do rybki, ale drapko i chciyj nowo chałpa.
Co mioł chop robić, zaś czopka na łeb wsadzioł i juzaś idzie nad rzyka.
- Złota rybko! Złota rybko! Bydź tak dobro i dej moij babie nowo chałpa!
- Dobra! Nowo chałpa już je twoja - pedziała rybiorzowi ryba.
Tera już pewnie idzie chop do dom, bo se myśli, że wreszcie baba bydzie rada, a tu przy fortce słyszy:
- iZ czego sie gupku cieszysz? - pyskuje baba. Jo bych wolała nowo chałpa, ale we Warszawie, a nojlepij tako co sie nazywo Belweder. No wiysz... Ty byś boł prezidyntym, a jo prezidyntowa. Co guchyś? Ciś do rybki!
Jak to wszysko rybka usłyszała, to tak chopu godo:
- Ale mosz przepadzito baba! Spełniyłabych te życzynie, ale niy moga pozwolić, coby porządny Ślązok miyszkoł kanś we Warszawie i to jeszcze w Belwederze.
I poszoł chop nazod, a tam, nie było już ani nowyj chałpy, ani nowego ekspresu do kawy. Tak może skończyć kożdy, kto abo som je przepadzity, abo mo przepadzito baba.

Jerzy Krzysztoń "Obłęd" (fragm.)

Sam obłęd jest destrukcją albo nie wyjaśnioną grą lęków, rozpaczy, trwóg i udręk, chociaż w tej gehennie zdarzają sie olśnienia. Iluminacje. Błyski tak nieprawdopodobne, jakby otwierała się przed człowiekiem tajemnica stworzenia! I on sam czuje się zaliczony do wielkich wtajemniczonych...
Przed chwilą nazwałem obłęd destrukcją i uczyniłem to zbyt pochopnie. Tak może się wydawać tylko komuś, kto patrzy z zewnątrz. Obłąkany tak nie uważa. Żyje on pełnią obłędu, żyje i wyzywa się w nim - świat bowiem przeistoczył się na dobre, stał się pełen nieprzeczuwanych znaczeń, groźnych bądź radosnych albo zarazem groźnych i radosnych niezwykłości, wielkich postaci, którym można uścisnąć rękę, pokłonić się, zachłysnąć, czasem gorzko ze szczęścia zapłakać. (...)

Tylko w nieobliczalności życia, w jego nieposkromionej inwencji i fantazji, tylko w tym jest jedyna nadzieja, dla której warto żyć. I jedyna szansa. (...)

Nikt nie urodził się tylko po to, aby wprawiać króla w dobry humor, zwłaszcza że król na ogół bywa w dobrym humorze właśnie wtedy, gdy naród jest w złym, co się dla królów nienajlepiej kończy, jak świadczy historia nie tylko starożytnych. Niezdrowo, kiedy król i naród są w równie dobrym humorze, bo wtedy ktoś jest głupi. Zadowolony z siebie król z zadowolonym z siebie narodem dopuszczają się największych głupstw, jakie można sobie wyobrazić, a więc i największych zbrodni. Jeśli cokolwiek mądrego i pięknego zrobiono na ziemi, zawdzięczamy to ludziom z siebie niezadowolonym. I tylko w tym winna panować zgodność między królem a narodem; w obopólnym niezadowoleniu z siebie samych, a nie z siebie nawzajem. (...)

Przekonałem się, że bez szaleństwa nie ma poznania, jest tylko dreptanie w kółko, po omacku. I tak całe to życie można się pałętać. Chyba że człowieka TO trafi cudem boskim.. A jak trafi, okazuje się, że większego szczęścia człowiek nie mógł zaznać. Ani takiej cudowności, ani takiego światła, ani takiej myśli. (...)